روز شنبه دقیقا یک روز بعد از حماسه ی پرشور مردم در انتخابات که نمود بارز آن تبعیت مردم از امام خامنه ای بود آقای شیخ الاسلام در برنامه ی نگاه یک برای تحلیل سیاسی بازتاب و اثرات حضور مردم در انتخابات حضور پیدا کرده بود. بخشی از سخنان شیخ الاسلام به این امر اختصاص یافت که وی در موضعی انفعالی از حضور خاتمی در شرکت در انتخابات تشکر و قدردانی وافری کرد و اما سوالهایی از آقای شیخ الاسلام بابت این اقدام ناسنجیده ی ایشان.

۱- خاتمی و اعوان و انصار اقلیتیش در خوش خدمتی به غرب قبل از انتخابات سیاست کاهش مشارکت را در پیش گرفتند تا شاید راهی برای یورش به مردم٬ رهبری و نظام بیابند اما سیل خروشان ملت در لبیک به ندای سید علی این سیاست را به شکستی تاریخی کشاند. حال با این شرایط حضور یا عدم حضور خاتمی در رای گیری چه سودی برای نظام داشت که شیخ الاسلام تحلیل گر را مجاب به تشکر از خاتمی کرد؟

۲- آقای شیخ الاسلام اگر شما نمی دانید اما حتی نوجوانان دبیرستانی هم می دانند که این حضور خاتمی برای بقای حیات سیاسی وی جهت آمادگی برای فتنه ای دیگر است. خاتمی به دنبال تبدیل بازی تمام باخت خود به یک بازی برد برد است (البته خیالی است خام) با این اوصاف شما به چه حقی از وی تشکر و قدردانی کردید؟

۳- در ضمن مگر شما خاتمی را جزء مقصرین خون های ریخته شده ی فتنه و ضررهای حیثیتی و مادی به نظام و مردم و انقلاب نمی دانید پس به چه دلیلی از یک مجرم با این آب و تاب دفاع می کنید؟ 

۴- در این انتخابات بیش از ۳۰ میلیون ایرانی شرکت داشته اند اما خاتمی چه ویژگی داشت و دارد که تحلیلگر ارشدی چون شما را به جای تشکر آن هم فقط از مردم و رهبری به تشکر از خاتمی هم وادار می کند؟ آقای محترم بدانید و بدانند که حضور ملت فقط و فقط به خاطر اسلام و شهدا و رهبری بوده وبس و حضور خاتمی در یک شعبه برای رای دادن آغاز عملیات نفاق دیگری است که متاسفانه شما جزء اولین های گرفتار در آن هستید.

۵- آقای شیخ الاسلام یادتان باشد این جماعت وقتی در ۷۶ به قدرت رسیدند مردم را آگاه خواندند چون آن ها را به قدرت رسانده بودند اما در ۸۸ مردم را احمق و عوام خواندند چون از کمپوت خوری (به قول استاد رحیم پور ازغدی) جامانده بودند و اکنون با سیلی سخت دیگری که مواجه شدند بازی نفاق دیگری را کلید زدند و اما شما بدون توجه به حق ۷۰ میلیون ایرانی در رسانه ی ملی از آن ها تشکر کردید

۶- و اما در پایان امیدوارم نمایندگان منتخب دچار تحلیل های سطحی مانند شما نشوند. اکنون مردم حماسه ی خود را آفریدند و ما منتظر حماسه ی نمایندگان در ۴ سال آینده هستیم. فقط بایستی یادشان باشد که کوتاه آمدن از اصول برای هر کس در هر جایگاهی سیلی های سختی از سوی ملت در پی خواهد داشت که پی در پی بر صورت اصلاح طلبان وارد می آید و ادامه خواهد داشت.

 لعن علی عدوک یا حسین (علیه السلام)

خاتمی و موسوی و میرحسین

فتنه‌گر عاشورا – اعدام باید گردد

و اما نه دی روزی که مردم ایران خامنه ای پسر فاطمه را تنها نگذاشتند. روزی که سران فتنه و غرب دهشتناک و چندشناک فهمیدند:

این گردبادها که به غیرت درآمده

تسلیم رهبرند که طوفان نمی کنند

سلم لمن سالمکم خامنه‌ای – حرب لمن حاربکم خامنه‌ای

به قول جوانان شیعه ی لبنان (به کتاب لبنان مراجعه شود) هر کس به مرگ طبیعی بمیرد تلف شده است چراکه شهادت در راه اسلام و انقلاب و ولایت کالایی نیست که بشود به راحتی از آن چشم پوشید.

ای کاش علی علیه السلام هم 9 دی داشت.

آرزوی شهادت برای عاشقان شهادت

ب)اکنون به این انگاره توجه کنید. شرایطی را تصور کنید که غرب در آن 32 سال به دروغ سیستم حاکمیتی ایران و نظام مربوطه را غیردموکراتیک خوانده است. اما بعد از 32 سال کم کم این سوال ذهن افکار عمومی جهان و منطقه را مشغول می سازد که اگر نظام ایران غیردموکراتیک است پس این اقبال عمومی ملت به انتخابات چیست؟ جواب این سوال هنگامی ساده تر می شود که نصاب 85 درصدی در یک انتخابات مانند ریاست جمهوری دهم به ثبت می رسد و آن جواب این است: مدل اسلامی حکومت در ایران به نام مردم سالاری دینی کاراتر از دموکراسی ادعایی غرب است. این پاسخی است که اذهان مردم غرب و شرق از آمریکا و انگلیس و فرانسه تا بحرین و عربستان و یمن و مصر و لیبی به خود می دهند. خروجی این پاسخ چیست؟ صد البته چیزی نیست جز از هم پاشیدن قداست دروغین دموکراسی ادعایی غرب.

ج) دشمن غربی طبق گفته ها و رسوم تحقیقاتی از قبل می دانست که در انتخابات دهم ریاست جمهوری نصاب جدیدی رقم خواهد خورد. پس  بایستی سناریویی طراحی می شد. سناریو این بود و هست: تبدیل کارکرد ساختارگرایانه ی انتخابات به کارکرد ساختارشکنانه جهت ایجاد چالش امنیتی . در این روش در خلال انتخابات بعضی گروه ها به بهانه ی رقابت اقدام به حمله به ارکان نظام و البته فاش اسرار و اخبار محرمانه می کنند. در این روش هزینه ی شکست یک گروه سیاسی به هزینه از سوی کل نظام تبدیل می شود کاری که اصلاح طلبان از این انتقال هزینه بارها ناجوانمردانه بهره برده اند. از طرفی در خلال این افشاگری ها از یک حلقه ی واسطه مانند تشکیک در انتخابات و صحت آن به منظور ایجاد آشوب بهره گرفته می شود بنابراین باید دقت کرد که کدام جریان و گرو ها سعی در امنیتی کردن فضای انتخابات مجلس نهم با دو حربه ی گفته شده دارند که با شناسایی آن ها صحنه را بر این گرو ها تنگ باید نمود زیرا چنین گروه ها و جریان هایی مصداق بارز بی بصیرتی اند.

حال تکاپوی دشمن در چه جهتی است؟ مدل بعدی اقدام علیه انقلاب چیست؟ راههای جلوگیری از موفقیت طرح غرب و خائنین داخلی در ایجاد چالش امنیتی چیست؟ این سوالات و دهها سوال دیگر از این جنس نیاز به رصد لحظه به لحظه ی فضای بین المللی و رسانه ای و عمل و عکس العمل های عاملین هر دو جبهه دارد که دانشجویان به عنوان افسران جوان جنگ نرم وظیفه ای بس خطیر طی چند ماه بویژه 70 روز آینده بر عهده دارند.

آنچه در ابتدا به نظر می رسد تغییر شیوه ی غرب برای تبدیل فرصت انتخابات پرشور ایران به چالش امنیتی است. غربی ها خیلی دوست دارند این بار دروغ تقلب را با محوریت آشوب در نقاط خارج از مرکز حکومتی (تهران) القا کنند. این شیوه به چند دلیل برای آن ها مفید خواهد بود: 1. با توجه به توانایی مردم و حاکمیت در برچیدن بساط فتنه از خیابان های تهران در سال 88 امکان تحمیل شرایط آشوب مجدد خیلی کمرنگ مینماید. 2. انتقال آشوب ها از پایتخت به شهرهای کوچک وسعت میدانی آشوب را گسترش خواهد داد و توان مردم و نیروهای امنیتی و انتظامی در کنترل اوضاع را پراکنده و دشمن غربی را با توان رسانه ای اش در مدیریت میدان فعال تر می کند. 3. کشیدن اغتشاشات به شهرستان های کوچک تر امکان استفاده از فرصت قومیتی کردن اغتشاشات را مهیا می کند. 4. با توجه با اینکه اغتشاش در پایتخت امکان وصل آن به طبقه ی خاص شهری با عنوان بورژوا را فراهم می کرد که نکته ای منفی برای برنامه ی غرب بود اما شروع اغتشاشات از شهرهای کوچکتر این نقیصه را هم نخواهد داشت.

حال به این مطلب از رهبری دقت کنید: "امسال ما در آخر سال انتخابات را داریم. انتخابات همیشه در کشور ما یک حادثه ی چالش برانگیز است. اگرچه در مقایسه با انتخابات هایی که در بعضی از کشورهای دنیا - چه کشورهای به اصطلاح پیشرفته، و چه بعضی از کشورهای دیگر- برگزار می شود که تویشان چه خباثت ها،چه خیانتها، چه درگیری ها حتی چه کشت و کشتارها اتفاق می افتد، بحمدالله این حوادث در کشور ما نیست اما بالاخره یک چالشی است؛ مردم را متوجه می کند. مراقب باشید این چالش به امنیت کشور صدمه نزند. ... انتخابات که مظهر مردم سالاری دینی است، باید پشتوانه ی امنیت ما باشد. نباید اجازه داد این چیزی که ذخیره ی امنیت است ... به امنیت ما صدمه وارد کند." این گفته ها در شرایطی است که امام خامنه ای همیشه قبل از انتخابات به ابعاد مثبت و شورآفرین آن اشاره می کنند. این امر نشان می دهد دشمن برای انتخابات خواب کلانی دیده است.

غرض از نوشتن این وجیزه القای ترس و ناامیدی نیست بلکه آگاهی بخشی برای برنامه ریزی در برابر برنامه ی دشمن است. یادمان باشد غرب در صدد انجام مدل آشوب "سنپترزبورگ-مسکو" در ایران است. مدلی که بعد از انتخابات دومای روسیه اجرا شد و شهرهای آن را به آشوب کشید. مدلی که در روسیه تست شد تا ضعف های احتمالی آن برطرف شود تا برای انتخابات ایران آماده تر و پخته تر باشد. مدلی که آشوب را از اطراف به داخل پایتخت تزریق میکند. در ضمن با اجرای این مدل در ایران قصد این است که همزمان کار سوریه در همان ایام یکسره شود و از طرفی ایران از حالت الهام بخشی منطقه خارج شود.

پس تمام دوستانی که این سطور را می خوانند خود را برای هر شرایطی آماده کنند. هر کس در حوزه ی نفوذ خود حتی در حد دوستان، فامیل یا همسایگان و هم محله ای ها ولو با یک جمله یا صحبت دوستانه یا هر وسیله ی معقول دیگر بایستی سعی کنند نقشه ی دشمن نگیرد امری که مردم و جوانان این انقلاب در 8 ماه مبارزه علیه فتنه ی 88 با کمک خدا آن را نشان دادند.

بماند قصه ی تلخ سوختن هارد لب تاپ و به هم ریختن همه ی برنامه ها چون جای شکر دارد که این قصه بعد از دفاع پیش آمد.

قصه ی دانشکده با همه ی سیاه و سفیدی های آن پایان یافت. تجربه هایی که در فرصتی مناسب حتما به رشته ی تحریر خواهم آورد.

خوبیش این است که همه از فامیل و رفقا چپ و راست فقط دو پیشنهاد را عرضه ات می کنند: بعضی ها عقلشان به ازدواج میرسد و بعضی دیگر فقط دکتری را پیش کش میکنند و تو می مانی با پرتقال فروش قصه که چه کنی.

و قضیه وقتی خنده دار می شود که گزینه ی دیگر رفتن به خارج باشد...

الغرض از همه ی دوستانی که طی دو سال در دانشکده بودیم و آغاز و پایانی داشتیم حلالیت می طلبم.

و در نهایت جمله ی معروف یکی از دوستان که همیشه می گفت: این ها همه بازیهای زندگی است. بازی های گرم اما سرد دنیا.

بدرود تا درودی دیگر.